چرا باید فن بیان را یاد بگیریم؟

فن بیان را یاد بگیریم؛ نه بهانه‌ها را

دوست دارم فن بیان رو یاد بگیرم اما …

آقای درودی از دانشجویان بسیار خوب ما در دوره فن بیان بود. ایشان خودشان زوج درمانگر بودند و خیلی دوست داشتند که مهارت فن بیان خودشان را تقویت کنند و زمانی که به من تماس گرفتند برای ثبت نام در دوره، گفتند که من دو سال و نیم است که شما را دنبال میکنم اما در این مدت موفق نشده ام که دوره را ثبت نام کنم و این بار هم یک جلسه مهم دارم که باید در آن شرکت و بنابراین این بار هم نمیتوانم شرکت کنم. من ایشان گفتم که اگر به من اعتماد دارید دوره را ثبت نام کنید و مطمئن باشید که شرایط خودشان را با شما وفق می دهند و دقیقا همین اتفاق افتاد و همان روزی که ایشان گفته بودند یک جلسه واجب دارند شرایط را مهیا کرده بودند و به جای جلسه در دروه فن بیان شرکت کردند و چقدر خوشحال بودند از اینکه تصمیم گرفتند دوره را قربانی بقیه شرایط نکنند.

حالا میخواهم به شما بگویم که بسیاری از افراد اهمیت فن بیان را می‌دانند و قبول دارند که توانایی صحبت کردن مؤثر می‌تواند در موفقیت شغلی، روابط اجتماعی و حتی افزایش اعتمادبه‌نفس نقش مهمی داشته باشد، اما با وجود این آگاهی، تعداد زیادی از افراد هیچ اقدامی برای یادگیری و تقویت این مهارت انجام نمی‌دهند و ترجیح می‌دهند دلایلی را مطرح کنند که به ظاهر منطقی هستند، اما در واقع تنها مانعی برای پیشرفت آن‌ها محسوب می‌شوند.

یکی از رایج‌ترین بهانه‌ها این است که می‌گویند: «مدیر من رفتار مناسبی ندارد و محیط کار اجازه رشد به من نمی‌دهد.» بدون شک حضور در محیطی که مدیر یا همکاران از شیوه ارتباطی مطلوبی برخوردار نیستند، می‌تواند دشوار باشد، اما نباید فراموش کنیم که یادگیری فن بیان یک مهارت فردی است و وابسته به رفتار دیگران نیست. اگر منتظر بمانیم تا شرایط ایده‌آل شود، ممکن است سال‌ها فرصت رشد خود را از دست بدهیم.

گروه دیگری از افراد می‌گویند: «وقت کافی برای یادگیری ندارم.» این در حالی است که بسیاری از ما روزانه زمان قابل توجهی را در شبکه‌های اجتماعی، تماشای ویدئوهای غیرضروری یا انجام فعالیت‌های کم‌اهمیت سپری می‌کنیم. یادگیری فن بیان الزاماً نیازمند ساعت‌های طولانی مطالعه نیست و حتی اختصاص پانزده تا بیست دقیقه در روز می‌تواند در مدت چند ماه تغییرات چشمگیری ایجاد کند.

برخی نیز کمبود امکانات را بهانه می‌کنند و معتقدند که برای یادگیری باید در دوره‌های گران‌قیمت شرکت کنند یا تجهیزات خاصی داشته باشند. امروزه منابع آموزشی فراوانی به صورت رایگان در دسترس هستند و تنها یک تلفن همراه برای ضبط صدا، تمرین سخنرانی و ارزیابی نقاط ضعف و قوت کافی است. کتاب‌ها، پادکست‌ها و ویدئوهای آموزشی نیز فرصت مناسبی برای یادگیری فراهم کرده‌اند.

بهانه دیگری که زیاد شنیده می‌شود این است که «من استعداد صحبت کردن ندارم» یا «از کودکی کم‌حرف بوده‌ام.» واقعیت این است که فن بیان یک استعداد ذاتی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی است که با تمرین مستمر تقویت می‌شود. بسیاری از سخنرانان موفق در گذشته افرادی خجالتی بوده‌اند، اما با تکرار و تمرین توانسته‌اند بر ترس و محدودیت‌های خود غلبه کنند.

برای رهایی از این بهانه‌ها، لازم است مسئولیت رشد فردی خود را بپذیریم و به جای تمرکز بر موانع، بر اقدام‌های کوچک اما مداوم تمرکز کنیم.

• تعیین یک برنامه روزانه کوتاه برای مطالعه
• تمرین صحبت کردن مقابل آینه
• ضبط صدا و گوش دادن به آن
• شرکت در جمع‌های دوستانه و تلاش برای بیان شفاف‌تر افکار

از جمله راهکارهایی هستند که می‌توانند مسیر یادگیری را هموار کنند. همچنین بهتر است اهداف بزرگ را به مراحل کوچک تقسیم کنیم تا احساس فشار و خستگی کاهش یابد و انگیزه ادامه مسیر حفظ شود.

در نهایت باید بپذیریم که موفقیت در یادگیری فن بیان، بیش از آنکه به زمان، امکانات یا شرایط محیطی وابسته باشد، به تصمیم و تعهد ما برای شروع و ادامه دادن بستگی دارد. کسانی که بهانه‌ها را کنار می‌گذارند و هر روز قدمی هرچند کوچک برمی‌دارند، در آینده به افرادی تبدیل می‌شوند که با کلام خود بر دیگران تأثیر می‌گذارند و فرصت‌های بیشتری را برای زندگی و حرفه خود می‌آفرینند.

خب اگر شما از این بهانه ها دارید بیایید بهانه های خود را بنویسید و برای غلبه بر آنها راهکار پیدا کنید و یک برنامه یادگیری مهارت فن بیان را برای خودتان تنظیم کنید و شروع کنید به یادگیری

مطمئن باشید سه ماه دیگر از تصمیمی که الان گرفته اید خوشحال هستید، چون شما تبدیل به یک انسان دیگر با مهارت فن بیان شده اید.